Przeszło 45-letnie doświadczenie w obszarze adaptacji platform kołowych z uwzględnieniem wymagań stawianych nośnikom specjalistycznego wyposażenia pozwoliło wypracować szereg autorskich rozwiązań, które to zostały zastosowane w obszarze wdrożonych platform bezobsługowych jednostek radiolokacyjnych zrealizowanych w OBRUM, tj.: JBR-15, JBR-15 GUNICA, SPR-175, SPR-22 BREŃ, SPR-22N CAR – 1100, czy też platform stacjonarnych jak jednostka antenowa JAT-122.

 

Zdobyte kompetencje zaowocowały powstaniem wizji nowoczesnej maszyny inżynieryjnej mogącej przejąć funkcje większości maszyn dotychczas stosowanych w wojsku. Zastosowanie obrotowej platformy zintegrowanej z ruchomym wysięgnikiem umożliwi wykonywanie szeregu różnych prac i zadań przy pomocy wymiennych osprzętów roboczych.

Postać funkcjonalna wielofunkcyjnej maszyny inżynieryjnej (WMI) w pierwszej odsłonie w formie demonstratora technologii doczekała się licznych prezentacji. Projekt rozwojowy nr O R00 0099 09 „Podwozie bazowe WMI” finansowany był ze źródeł NCBiR.

 

Projektowanie kołowych nośników wyposażenia specjalistycznego, wielofunkcyjnych maszyn inżynieryjnych na podwoziu kołowym, czy też wyrobów pokrewnych w głównej mierze obejmuje procesy twórcze zamknięte w pełnym cyklu badawczo-rozwojowym, tj. opracowaniu w uzgodnieniu z zamawiającym koncepcji, zatwierdzenie ZTT, opracowanie modeli bryłowych 3D i wykonanie symulacji, dokumentacji technologicznej i konstrukcyjnej, wytworzenie i przebadanie wyrobu, naniesienie uwag z dokumentacji na prototyp.

 

W trakcie tworzenia wyrobów wykorzystywanych jest wiele innowacyjnych technologii, spośród których warto wyróżnić:

  • modelowanie trójwymiarowe 3D pojazdów i urządzeń,
  • przygotowanie modeli matematycznych dynamiki obiektów,
  • zobrazowanie – trójwymiarowej wizualizacji przestrzeni,
  • analizy wrażliwości i optymalizacji w zagadnieniach dynamiki układów mechatronicznych,
  • zastosowanie układów automatycznej regulacji i sterowania,
  • zastosowanie sterowników swobodnie programowalnych,
  • wykorzystanie sieci komunikacyjnych (Ethernet, CAN bus i innych),
  • użycie elektroniki przemysłowej dużej skali integracji,
  • opracowanie nowych rozwiązań konstrukcyjno-technologicznych, włączając w to najnowsze osiągnięcia inżynierii materiałowej,
  • budowę elementów i układów hydraulicznych według opracowań własnych,
  • wykorzystanie nowoczesnych narzędzi i metod szkoleniowych.